Aðstoðarmenn þingmanna burt

         

Þeir stjórnmálaflokkar sem nú sitja á þingi hafa sannarlega skarað eld að eigin köku.  Landsmönnum öllum ofbýður gulltryggð eftirlaun ráðamanna.  Færri vita að formenn flokka fengu einnig með eftirlaunalögunum sérstaka aukagreiðslu ofan á laun sín.  Er það lýðræðislegt að formenn fái slíkar bónusgreiðslur?  Vinnur það ekki gegn lýðræðinu þegar formenn hanga á embættum sínum af því að það fylgja þeim svo ríflegar sponslur?  

En flokkarnir á þingi tryggðu sig líka með því að hækka þröskuldinn sem aðrir flokkar þurfa að yfirstíga til að ná mönnum á þing.  Hann hafði verið 3% en þeir hækkuðu mörkin í 5%.  Þannig tókst þeim að auka líkurnar á að sama flokkakerfið héldist óbreytt, því það er miklu erfiðara fyrir ný grasrótarsamtök að ná yfir 5%-múr, þar sem fjárskortur háir nýjum flokkum mjög mikið í baráttunni við þá flokka sem eru fyrir.  Þetta fékk Íslandshreyfingin að reyna, hún hefði komið mönnum að skv. eldra kosningakerfinu.

Svo hafa flokkarnir belgt sig enn frekar út með tilkomu svokallaðra aðstoðarmanna formanna flokkanna og landsbyggðarþingmanna.  Aðstoðarmenn þingmanna fá hlutfall af þingfararkaupi og aðstoðarmenn formanna fullt þingfararkaup.  Þegar aðstoðarmenn formanna tóku til starfa voru viðtöl við þá í blöðum um hlutverk þeirra.  Þá sögðu þeir auðvitað að hlutverk þeirra væri að aðstoða formennina á ýmsan máta, en sögðu einnig að þeir teldu það einna mikilvægast að þeir ynnu að því að efla fylgi við flokka sína.  Þetta þykir öllum flokkum á Alþingi sæmandi að færa sjálfum sér að gjöf og ráða í þessar stöður dygga flokkshesta, frændur og vini.

Nú, þegar aðhalds er krafist á öllum sviðum, hljótum við að krefjast þess að þessir aðstoðarmenn verði látnir fara.  Og við ættum að  hugsa okkur tvisvar um áður en við hleypum mönnum svona á spena flokkanna aftur.